«دیاولا» نوشتهی جنیفر تورن، یکی از رمانهای برجستهی وحشت گوتیک در سال ۲۰۲۴ است؛ اثری که با فضاسازی وهمآلود و پرداختن به روابط پیچیدهی خانوادگی، توجه بسیاری از مخاطبان این ژانر را به خود جلب کرده است.
داستان حول محور آنا پیس، زنی ۳۴ ساله، شکل میگیرد. آنا طبق سنتی خانوادگی که هر سال تکرار میشود، همراه اعضای خانوادهاش برای گذراندن تعطیلات به ایتالیا میرود. با این حال، رابطهی او با خانواده از همان ابتدا بیتنش نیست. آنا سالهاست خود را بیرون از دایرهی صمیمی خانواده میبیند و این حسِ طردشدگی، در سراسر داستان حضوری پررنگ دارد.
مقصد سفر، ویلایی دورافتاده در نزدیکی روستایی کوچک در توسکانی است؛ عمارتی که در نگاه نخست، آرام، زیبا و دلنشین به نظر میرسد. اما همین سکونِ بیشازحد، از همان ابتدا حسی ناخوشایند و هشداردهنده به فضا میدهد؛ گویی پشت دیوارهای قدیمی خانه، چیزی پنهان شده که نباید بیدار شود.
با آغاز اقامت خانواده در ویلا، رخدادهای عجیب یکییکی سر برمیآورند: صداهایی با منشأ نامعلوم، احساس ناخوشایند در بخشهایی از خانه و هشدارهای مبهم ساکنان روستا دربارهی گذشتهی تاریک ساختمان. با اینهمه، ترس در «دیاولا» تنها از جنس نیروهای ماورایی نیست. تنشهای قدیمی میان اعضای خانواده، قضاوتهایی که سالها بر دوش آنا سنگینی کردهاند و دلخوریهایی که هیچگاه مجال بیان پیدا نکردهاند، همزمان با اتفاقهای مرموز ویلا شدت میگیرند.
انگار خانه، گذشتهای را به سطح میآورد که اعضای خانواده سالها تلاش کردهاند پنهانش کنند.
نقطهی قوت «دیاولا» همین درهمتنیدگیِ وحشت ماورایی با اضطرابهای انسانی و خانوادگی است. جنیفر تورن بهجای آنکه تنها بر حضور یک روح یا نیرویی ناشناخته تکیه کند، فضای فشرده و پرتنشِ یک تعطیلات خانوادگی را نیز به ابزاری برای خلق ترس تبدیل میکند. وقتی کسانی که مدتها از یکدیگر فاصله گرفتهاند، ناچار میشوند چند روز را زیر یک سقف بگذرانند، رازها و زخمهایی از گذشته دوباره خود را نشان میدهند؛ چیزهایی که شاید هیچوقت قرار نبود دوباره دیده شوند.
و شاید ترسناکترین بخش ماجرا همین باشد: خطری که آنا در طول داستان با آن روبهرو میشود، فقط از دیوارهای ویلا یا برج قفلشدهی آن سرچشمه نمیگیرد؛ بخشی از آن، از همان میز شام میآید که خانواده هر شب دورش جمع میشوند.
گذشتهی خشونتآمیز ویلا نیز بهتدریج و لایهلایه برای خواننده آشکار میشود، نه در قالب یک افشای ناگهانی. این روایت آرام و تدریجی، «دیاولا» را به اثری جذاب برای دوستداران داستانهای ارواح، خانههای متروک و فضاهای گوتیک تبدیل میکند؛ در عین حال، رمان برای خوانندگانی که به روابط خانوادگی پیچیده و رازهای پنهان پشت ظاهر آرام خانوادهها علاقه دارند نیز خواندنی خواهد بود.
